akino 的个人资料Tud'chan照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
|
5月16日 รัก...คือ รัก ไม่ต้องการสิ่งตอบแทนแม้ว่ารักของเราอาจจะไม่มีดอกผล
เป็นต้นรักอย่างที่เราต้องการ แต่การมอบความรักให้ผู้อื่น ก็สามารถทำให้เรากลายเป็นที่รักของทุกคนได้ ทำไมรู้สึก.........."เหงา"
ทำไมรู้สึก.........."คิดถึง" ทำไมรู้สึก.........."ห่วง" ทำไมอยาก........."ดูแล" เพราะคำว่า........."รัก" ความรักคือสิ่งที่สวยงามที่สุดที่เราสามารถมอบให้ผู้อื่นได้
ความรักไม่ได้จำกัดอยู่ที่คนรักเท่านั้น แต่เราสามารถมอบให้ใครก็ได้ เพราะการให้ความรักเป็นการบริหารใจที่อ่อนโยน ให้เรารู้จักการให้ และการเสียสละ ให้ความรักเป็นส่วนหนึ่งของใจเรา...ที่เกิดขึ้นได้ทุกวัน เมื่อมีใจ...ความคิดถึง
ความห่วงใยจะเกิดขึ้นทันที เมื่อต้องห่างหรือจากกันเพราะความคิดถึง ความห่วงใยเกิดขึ้นที่ใจ ออกมาจากใจ ด้วยใจนั่นเองจึงทำให้ความรู้สึกนั้นเกิดขึ้น เมื่อไม่มีใจ ความรู้สึกนั้นก็เกิดขึ้นไม่ได้ นี่คือบทพิสูจน์ และความจริงของใจ เวลาที่เรารักใคร เราก็มักจะหวังให้เค้ารักตอบ
ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร แต่เพราะความรักคือการให้ แต่การให้ที่ดีต้องเป็นการให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ถ้าจะมีความสุขเพราะได้เป็นผู้ให้ ก็ถือว่าเป็นรางวัลของการให้นั้นๆ เช่นเดียวกับความรัก ถ้ารักแล้วไม่ได้รักตอบ ก็จะเลิกรักหรือ ถ้าอย่างนั้น ความรักของเราคงไม่มีค่าอะไรมากมาย คนที่ไม่รักเราตอบก็คงไม่ต้องเสียดายอะไรด้วย ใจคนบังคับกันไม่ได้ รักข้างเดียวก็ยังดีกว่าไม่รู้ที่จะรัก
เมื่อมีรัก แม้ว่าจะเป็นรักข้างเดียวก็ยังทำให้สุขใจได้ ได้ทำอะไรดีๆ ให้กับคนที่เรารัก แม้จะไม่ได้รักตอบแต่อย่างน้อยก็ยังได้ความยินดี ได้รอยยิ้มกลับมา
เพราะความรักคือการให้
แค่ได้เห็นเค้าคนนั้นมีความสุขก็สุขใจแล้ว ให้ความรักของเราเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ทุกวันทุกเวลา แม้ว่ารักของเราอาจจะไม่มีดอกผลเป็นต้นรักอย่างที่เราต้องการ แต่การมอบความรักให้ผู้อื่นก็สามารถทำให้เราเป็นที่รักของทุกคนได้ ไม่มีสิ่งใดได้มาง่ายๆ
หวานพืชถึงได้ผล เมื่อต้องการจะเป็นที่รัก .....ก็ต้องเรียนรู้ที่จะรัก..... ทำไม ไม่มีคำว่า.........."เสียใจ"
ทำไม ไม่มีคำว่า.........."เศร้า" ทำไม ไม่มีคำว่า.........."ร้องไห้" ทำไม ไม่มีคำว่า.........."น้ำตา" ทำไม ไม่มีคำว่า.........."เฉยๆ" เพราะ ไม่มีคำว่า.........."รัก" จากหนังสือดูใจ -พล ตัณฑเสถียร 5月13日 ไม่สบายคับ...เคยไหม... ที่ความรักทำให้เรามีน้ำตา
ความอบอุ่นที่โหยหา กลับกลายเป็นความเดียวดาย
ในโลกใบนี้เหมือนมีเราแค่เพียงคนเดียว
มองไปข้างหน้าก็เห็นเพียงเงาของเขา...
เอื้อมมือไปก็พบเพียงความว่างเปล่า..
กู่ร้องอย่างไรก็ไม่มีความหมาย
เสียงเราก็เป็นเพียงสายลมพัดผ่าน
เพราะเราไม่เคยอยู่ในใจเขา... ก็เท่านั้นเอง
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
ว้า... ช่วงนี้ไม่มีเวลาทำอะไรเลยแฮะ ทั้งงานตัวเอง ส่วนรวมก็ทำไม่เต็มที่ซะอีก
รู้สึกขัดใจตัวเองเหมือนกันนะเนี่ย เฮ่อ บ่นไร้สาระจริงๆ แฮะๆๆ
กลอนข้างบนเอามาจากหนังสือของพลคับ อ่านแล้วดูเศร้าๆดี ก้อเลยเอามาลง
ช่วงนี้ไม่ค่อยสบายด้วยมั้ง อะไรๆก้อเลยดูไม่สดใสเอาซะเลย
แต่ก้ใกล้หายแล้วล่ะนะ โย่วๆ จะได้ซ้อมเต้นได้แล้ว
อยู่ห้องอย่างเดียวเบื่อจะตาย จะได้ยืดเส้นยืดสายซะที
เอาใจช่วยทัดจังให้หายเร็วๆเนอะ จะได้ตามหาเรื่องชาวบ้านเค้าอย่างเคยๆได้ซะที (ซะงั้น)
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
ห้ามตัวเองไม่ให้รักเธอ แต่ทำยังไงใจมันไม่ฟัง...
|
|
|
